Prawo jazdy leży od kilku lat na dnie szuflady. Chociaż teoretycznie umiesz jeździć, boisz się wsiadać za kółko. Amaksofobia, bo tak nazywa się lęk przed kierowaniem samochodem, o wiele częściej dotyka kobiet. Na szczęście są sposoby, aby poradzić sobie z tym problemem.

Dlaczego kobiety nie chcą jeździć?

Niechęć do samochodu wydaje się mieć kilka źródeł. Po pierwsze, w grę wchodzą przyczyny ekonomiczne. Rodzinę nie zawsze stać na dwa samochody, a „tym kimś”, kto rezygnuje z własnego auta najczęściej jest żona. Po drugie, posiadając jeden samochód na dwoje zwykle jest tak, że podczas wspólnych podróży to facet kieruje, kobieta więc ma o wiele mniejsze doświadczenie. Nie spędza tak dużej ilości czasu za kółkiem jak jej mąż, stąd też poczucie niepewności na drodze. Po trzecie, psychologia kobieca ma to do siebie, że o wiele łatwiej wizualizuje sobie niektóre zagrożenia. Panie prędzej są w stanie sobie wyobrazić, że mogą kogoś potrącić lub spowodować niebezpieczną sytuację na drodze (stąd też pośród płci pięknej zauważa się mniej amatorek szybkiej jazdy niż wśród panów).
Po czwarte, jak podkreśla francuska neuropsycholog Estelle Schitt, specjalizująca się w psychologii zachowań za kierownicą, kobiety nieco gorzej niż mężczyźni radzą sobie z koordynacją własnych ruchów oraz obrazów rejestrowanych przy pomocy wzroku. Dlatego też w niektórych sytuacjach na drogach, szczególnie w natężonym ruchu miejskim, mogą napotkać problemy. Jak jednak podkreśla specjalistka, istnieją rozwiązania, aby zminimalizować tę nierówność płciową – kupując np. samochód z automatyczną skrzynią biegów, która znacznie ułatwia prowadzenie pojazdu. Lęk przed prowadzeniem samochodu nie powinien być jednak powodem do zarzucenia pomysłu, aby samodzielnie jeździć samochodem – własne auto to przede wszystkim wygoda i niezależność. Dlatego zamiast skupiać się na negatywnych emocjach, jakie wywołuje w nas myśl o jeździe samochodem, lepiej zastanowić się, jak ten strach pokonać bądź zminimalizować na tyle, że nie będzie nam przeszkadzał w jeździe.

Na początek: nie zaszkodzi kilka lekcji

Choć prawo jazdy już mamy w kieszeni, po długiej przerwie nie zaszkodzi wziąć kilku lekcji z instruktorem. Jazda w samochodzie „elki” jest nieco łatwiejsza niż kierowanie własnym autem. Daje nam większe poczucie bezpieczeństwa na drodze. Podczas lekcji obok nas siedzi instruktor, zaopatrzony w dodatkowy hamulec oraz sprzęgło, których użyje w razie niebezpieczeństwa. Poczynania kierowcy samochodu oznaczonego literą „L” są przez innych kierowców traktowane ze zrozumieniem i starzy „wymiatacze szos” ustępują często miejsca nowicjuszom. Taka uprzejmość ze strony innych uczestników ruchu będzie więc dużą zachętą dla osoby bojącej się jeździć. Jeśli lękamy się wypadku, możemy też zapisać się na kurs bezpiecznej jazdy – uczestnictwo w tego typu lekcjach może nam pomóc w przełamaniu strachu przed prowadzeniem auta i odzyskaniu wiary we własne siły (zwłaszcza, jeśli przyczyną lęku jest przeżyty przez kierowcę wypadek drogowy).

Unikajmy ruchu

Kiedy już odświeżymy sobie podstawy jazdy, czas wyjechać na trasę samodzielnie. Aby zbudować w sobie pewność siebie, że potrafimy radzić sobie za kółkiem, najlepiej nie rzucać się od razu „na głęboką wodę” i nie włączać się do ruchu w centrum miasta w godzinach szczytu.

Drżenie rąk najczęściej występuje u osób starszych, ponieważ mają niedobór witamin w organizmie lub chorują na Parkinsona. Osoby młodsze także mogą mieć problem drżenia dłoni, główną ich przyczyną jest stresująca sytuacja. Drżenia mogą dotyczyć nie tylko rąk, ale również na przykład ramion i głowy.

Z medycznego punktu widzenia

Drżenie rąk to nic innego jak zaburzenie ruchowe. Jest wiele przyczyn dlatego nie można określić jej jednoznacznie. Drżenie rąk bardzo często pojawia się w trakcie stresującej sytuacji, chwili poirytowania, przedźwigania, zmęczenia.

Kilka grup…

Istniej kilka grup drżenia rąk, możemy więc podzielić je na:

* samoistne – najczęstszy rodzaj drżenia, dotyka głównie osoby młode .Obejmuje nie tylko dłonie ale także, nogi, głowę i głos.

* spoczynkowe – widoczne jest nawet w chwili, kiedy dłoń leży płasko na podłożu, nie wiąże się z żadnymi ruchami ręką.

* kinetyczne – występuje w trakcie wykonywania różnych czynności

* starcze –dotyka ono osób starszych, może powodować drżenie dłoni i głowy

Drżenie rąk jest objawem groźniej choroby?

Jeśli nigdy nie mieliśmy problemów z drżeniem rąk, to możemy udać się do specjalisty. Najprawdopodobniej nie tylko poznamy przyczynę, ale również będziemy spokojniejsi. W większości przypadków drżenie rąk wywoływane jest przez nas samych.

Drżenie rąk może być objawem: nagłego stresu i zdenerwowania, przemęczenia, nieuzasadnionego niepokoju, spożycia dużej ilości napojów kofeinowych, zażywania środków farmaceutycznych, niedoboru magnezu w organizmie, niskiego poziomu cukru we krwi, alkoholizmu, choroby ze strony układu nerwowego, zaburzenia funkcjonowania układu ruchu, choroby nowotworowej mózgu, stwardnienie rozsiane, nadczynności gruczołu tarczycy, choroby Parkinsona, zawału mięśnia sercowego.

Czy jest na to lekarstwo?

Jeśli ta dolegliwość wywoływana jest przez nadmierny stres czy zdenerwowanie to zdecydowanie najlepszą metodą są ćwiczenia odprężające. Powinniśmy się również wysypiać, a wolny czas wykorzystaj na przykład na spacery na świeżym powietrzu. Dodatkowo powinniśmy spać co najmniej 8 godzin dziennie i koniecznie dobrze się odżywiać.

Kiedy odwiedzić lekarza?

Drżenie rąk może być objawem poważnego schorzenia. Dlatego jeżeli nasze ręce drżą także w trakcie spoczynku, objawy są długotrwałe i nawracające, utrudniają nam wykonywanie prostych codziennych czynności to koniecznie powinniśmy zgłosić się do lekarza.

Co powinno Cię zaniepokoić?

Zaniepokoić powinny nas: uczucie ogólnego rozbicia i osłabienia organizmu, częste bóle głowy, drgania mięśni oraz inne.

Jeśli więc takie objawy u nas występują to powinniśmy niezwłocznie udac się do lekarza w celu konsultacji.

Jeśli Twój kręgosłup coraz bardziej daje się we znaki, a jego ból utrudnia Ci pracę czy codzienne funkcjonowanie, jak najszybciej zgłoś się do chiropraktyka! Pomoże on nie tylko w leczeniu dolegliwości, ale zniweluje ich przyczynę.

Pierwsza wizyta

Schorzenia kręgosłupa objawiają się nie tylko bólami pleców. Nawracające bóle głowy, migreny, drętwienie dłoni i stóp, zaburzenia widzenia – to tylko jedne z nielicznych dolegliwości jakie wywołują choroby kręgosłupa.

Terapia wykorzystywana jest nie tylko w leczeniu schorzeń kręgosłupa ale także innych elementów układu ruchu. Znane są także przypadki, w których to terapia przywróciła częściową lub całkowitą sprawność osobom sparaliżowanym. Chiropraktyka często utożsamiana jest z kręgarstwem. Zarówno w jednym jak i drugim przypadku uważa, się że dolegliwości bólowe związane z kręgosłupem wywoływane są przez kręgi a w zasadzie ich zmianę położenia – może być ona skutkiem np. przebytego wypadku czy podnoszenia ciężkich przedmiotów. Ból nierzadko powodowany jest także przez skrzywienia kręgosłupa i inne wady postawy.Największą grupę osób odwiedzających gabinety chiropraktyka są osoby zmagające się bólami kręgosłupa górnego (odcinka szyjnego) oraz dolnego (odcinka lędźwiowego), kolejną są pacjenci ze schorzeniami kończyn.

Ostatnio przeprowadzone badania potwierdziły, że to właśnie schorzenia kręgosłupa odpowiadają za zaburzenia w funkcjonowaniu całego organizmu. Ważną rolę odgrywają tu bezapelacyjnie nerwy rdzeniowe występujące we wszystkich odcinkach kręgosłupa. Mają one znaczny wpływ na prawidłową pracę wielu narządów znajdujących się w naszym ciele. Należ do nich m.in.: nerki, jelita, żołądek, śledziona, gałki oczne. Ból jest on wynikiem ucisku jaki wywiera kręg na dany nerw. Ból odczuwany będzie w miejscu gdzie zlokalizowany jest ucisk.

Już w gabinecie

Chiropraktyka składa się z trzech etapów: rozpoznania przyczyn dolegliwości czyli diagnozy, łagodzeniu występujących objawów oraz leczeniu schorzenia. Podczas zabiegu specjalista używa jedynie swoich rąk, nie korzysta z żadnych dodatkowych urządzeń czy maszyn. Po położeniu się na fotelu specjalista wykona masaż rozluźniający co znacznie ułatwi mu dalszą pracę. Następnie zacznie powoli i delikatnie uciskać strategiczne miejsca, każdy kolejny ucisk będzie bardziej odczuwalny jednak nie powinien on powodować żadnego bólu.

Przyczyny wizyt u chiropraktyka

Oczywiście będą to bóle kręgosłupa ale nie tylko. Chiropraktyka wykazuje działanie nie tylko przeciwbólowe ale także znacznie poprawia krążenie krwi, pozytywnie wpływa na układ oddechowy a nawet przewód pokarmowy. Jest skutecznym lekiem przeciwmigrenowym i wspomagającym pracę serca.

Mimo, licznych wskazań do jej wykonania nie każdy pacjent może z niej skorzystać. Poniżej podajemy przeciwwskazania do terapii:

• osoby po przebytych zabiegach operacyjnych kręgosłupa,
• przewlekłe choroby kręgosłupa,
• stany zapalne kręgosłupa,
• infekcja skóry,
• nowotwory,
• dzieci poniżej 7 roku życia,
• osoby starsze po 60 roku życia,

Pamiętaj, aby swoją decyzję dotyczącą chiropraktyki skonsultować wcześniej z lekarzem ortopedą!

Mnóstwo osób ostatnio boryka się z uczuciem nadmiaru obowiązków i brakiem czasu do ich zrobienia. To dobry paradoks: ludzie podnieśli jakość swojego życia, natomiast także sami windują swój stopień stresu, będąc na nasze barki więcej obowiązków, aniżeli są w stanie udźwignąć. Stres jest nieodłącznym elementem życia. Może dotyczyć naszego życia i na niwie rodzinnej, jak również zawodowej. Szczególnie odczuwalny jest w poprzednich czasach, gdzie każdego dnia zmagamy się z nawałem obowiązków, kończącymi się terminami i brakiem czasu. To wszystko może potęgować odczucie stresu, jaki może w niewłaściwy sposób oddziaływać na nasz organizm. Jak to efektywnie radzić sobie ze stresem? Jakie działania warto zacząć, żeby zminimalizować długotrwały stres i sprawić, żeby nas nie paraliżował?

Czym jest stres?

Choć pojęcie stresu po raz pierwszy pojawiło się w latach 50-tych zeszłego stulecia, to do dziś nie udało się wypracować jednak jednolitej nazwy tego zjawiska. Stres niejednokrotnie określany jest jako odpowiedź organizmu na nacisk czynników zewnętrznych, jakie są niebezpieczeństwo dla naszej stabilności lub ją naruszają. Elementy te w koniec istotny sposób wpływają na nasz stan zdrowia i mogą mieć swoje negatywne następstwa. Ma na tym przede wszystkim psychika człowieka.

Czy toż dotyczy Ciebie?

Prawdopodobnie i Ty borykałeś się z podobnymi dylematami. Czy konferencja mogła być dobrze zorganizowana? O ile efektywniejszy mógł być program szkoleniowy czy system wynagrodzeń dla menedżerów? Jak inspirujący jest esej, który piszesz? Na ile motywujące jest spotkanie z personelem? Jak niezbędna jest reorganizacja? I to pytanie: Którą ilość dodatkowych informacji należałoby wykorzystać, aby udoskonalić te projekty? Odpowiedź: nieskończoną ilość bardzo łatwo dostępnych, przynajmniej teoretycznie, informacji z internetu. Z drugiej strony, brak ograniczeń może generować dodatkową ilość pracy dla każdego z nas. Mnóstwo z celów, jakie dziś stawiają sobie organizacje, wymaga międzydziałowej komunikacji, kooperacji i zaangażowania. Nasze indywidualne stanowiska pracy odchodzą w niepamięć, a wraz z nimi luksus braku konieczności czytania e-maili „do wiadomości” otrzymywanych z zakresu marketingu, kadr czy jakiegoś zespołu stworzonego ad hoc do zajmowania się konkretnym projektem.

Walka ze stresem

Jak radzić sobie ze stresem w pracy? To często zadawane pytanie i od przyjętej strategii będą zależały koszty, jakie poniesiemy, żeby powstały stres zniwelować lub zupełnie usunąć.
Są dwa procesy redukowania stresu:
•skierowany na zadanie,
•skierowany na regulację emocji.
Oba procesy w rozwiązaniu sytuacji stresowej składają się na siebie i wzajemnie uzupełniają. Z powyższych procesów wydają się określone strategie pokonywania stresu. W rozumieniu jednej z częściej wykorzystywanych, rozciągnięcie nerwowe że być zredukowane na trzy różne sposoby. Po pierwsze, przez inicjowanie aktywności mających na celu wyjście zaistniałego kłopotu. Po drugie, polegający na zminimalizowaniu napięcia emocjonalnego przez skupienie się na własnych emocjach i odczuciach. Może dochodzić tutaj do fantazjowania i myślenia życzeniowego. Po trzecie, przez unikanie sytuacji stresowej. W tym przypadku osoba chcąca zminimalizować stres odcina się od zaistniałej sytuacji, nie myśli o niej. Jest to tylko zwana strategia ucieczki.